1in8B: یکی از ۸ میلیارد زندگی را زندگی کن

شبیه‌ساز زندگی که در آن به‌عنوان یک آدم تصادفی به دنیا می‌آیی

1in8B بازی «یک در هشت میلیارد» است. کشور، خانواده و نقطه شروع را انتخاب نمی‌کنی: به‌عنوان یک آدم تصادفی به دنیا می‌آیی، تقریباً همان‌طور که هر نوزاد واقعی به دنیا می‌آید. هند، چین، نیجریه و پاکستان بیشتر از بقیه می‌آیند، چون بیشترین کودکان در همین‌جاها به دنیا می‌آیند.

بعد از آن، همه‌چیز به قرعه بستگی دارد. درآمد خانواده، شهر یا روستا، دین، شغل پدر و مادر، شانس رفتن به مدرسه و رسیدن به پیری، همه از داده‌های عمومی بانک جهانی، سازمان ملل، WHO، یونیسف، یونسکو و Our World in Data درباره ۱۸۶ کشور گرفته شده‌اند.

چطور بازی کنیم

زندگی سال‌به‌سال پیش می‌رود. رویدادها با همان احتمالی رخ می‌دهند که در کشور تو واقعی است: بیماری، مدرسه، کار، جابه‌جایی، عروسی، فرزند، از دست دادن. در نقطه‌های عطف، بازی از تو می‌خواهد تصمیم بگیری: دانشگاه یا نه، ماندن یا رفتن به شهر یا خارج از کشور، ازدواج، بچه‌دار شدن، و اینکه وقتی بیمار شدی چطور درمان شوی.

اگر نمی‌خواهی برای هر سال دکمه بزنی، حالت خودکار را روشن کن. سال‌ها خودشان می‌گذرند و فقط برای انتخاب‌ها می‌ایستند. در تنظیمات می‌توانی طول یک زندگی را تعیین کنی: حدود ۱۵، ۳۰ یا ۶۰ دقیقه.

بازی با دوستان: روی یک گوشی یا آنلاین

1in8B با جمع بهتر می‌شود. اگر کنار هم هستید، یک گوشی را دست‌به‌دست کنید: همه در یک لحظه به دنیا می‌آیند و بعد با هم در ۵، ۱۰، ۱۵، ۲۰، ۳۰ سالگی و بعدتر می‌ایستید تا ببینید زندگی هر کس به کجا رسیده است.

در هر توقف، بازی چند پرسش برای گفت‌وگو می‌دهد و در پایان جایزه‌هایی می‌دهد، مثلاً برای بزرگ‌ترین «فاصله قرعه» در گروه. اگر از هم دور هستید، یک اتاق آنلاین بساز: دوستانت با کدی چهارحرفی وارد می‌شوند، هر کس روی گوشی خودش بازی می‌کند، توقف‌ها همان است و می‌توانید به زندگی هم واکنش نشان دهید.

چه حسی دارد

زیر بسیاری از رویدادها خطی خاکستری هست که عدد واقعی کشور تو را نشان می‌دهد، مثلاً: «در نیجر از هر ۹ کودک ۱ نفر پیش از ۵ سالگی می‌میرد (سازمان ملل)». وقتی این خط زیر مرگ برادر کوچکت باشد، آمار دیگر انتزاعی نیست.

ممکن است غم‌انگیز باشد، اما سعی نمی‌کند فرسوده‌ات کند. زندگی‌های زیادی طولانی، آرام و شاد می‌شوند و این هم بخشی از حقیقت است. در ۵، ۱۵، ۳۰، ۵۰ و ۷۰ سالگی بازی مکث می‌کند و پرسشی می‌پرسد که ارزش فکر کردن دارد، پیش از اینکه ادامه بدهی.

وقتی زندگی تمام می‌شود

در پایان یک گزارش مرگ می‌گیری، یک نقشه زندگی که هر سال رنگ خودش را دارد، و منحنی بقای کشورت در مقایسه با کشورهای دیگر. لحظه‌هایی که ستاره زده‌ای یک‌جا جمع می‌شوند و می‌توانی کارت کل زندگی را به اشتراک بگذاری.

زندگی‌های گذشته روی دستگاه تو می‌مانند، پس می‌توانی به آن‌ها برگردی و ببینی برای یک بازیکن چقدر متفاوت پیش رفته است.

چند نکته

خطوط خاکستری را بخوان: معنای اصلی بازی در آن‌هاست. لحظه‌هایی را که تو را تکان دادند ستاره بزن و در پایان همه را یک‌جا ببین. به یک زندگی بسنده نکن: زندگی سوم یا چهارم معمولاً نشان می‌دهد پراکندگی واقعاً چقدر زیاد است.

اگر با کودکان بازی می‌کنی، «بدون صحنه‌های سنگین» را روشن کن تا سخت‌ترین لحظه‌ها حذف شوند. بدون آن، بازی برای ۱۵ سال به بالا توصیه می‌شود.

پرسش و پاسخ